Wałentyna
Znaczenie
Imię Wałentyna to niestandardowa polska grafia żeńskiej postaci imienia Walentyna, pochodzącego z łacińskiej Valentina, feminatywu od Valentinus, wywodzącego się od przymiotnika valens, valentis ‘silny, zdrowy, dzielny’. W polszczyźnie utrwaliła się norma Walentyna z l, podczas gdy zapis z ł pojawia się sporadycznie w dawnych metrykach, zapisach parafialnych i w dokumentach kresowych jako efekt wahań ortograficznych oraz historycznego rozróżnienia l i ł, nie zaś odmiennej wymowy; w praktyce czytano je tak samo jak Walentyna. Historyczne odpowiedniki i bliskie warianty to Valentina (łac., ros., hiszp., wł.), Valentyna (ukr.), Walentina (niem., dawniej), a po polsku notowano też rzadkie formy Walencyna lub Wałencyna. Do polszczyzny imię trafiło wraz z chrystianizacją i kultem św. Walentego; żeńska forma upowszechniła się później, w nowszych czasach także pod wpływem wschodniosłowiańskim. W Polsce pozostaje rzadkie; zapis Wałentyna jest dziś marginalny i najczęściej standaryzowany do formy Walentyna, dlatego brak odrębnych, wiarygodnych danych liczbowych o jego frekwencji. Nosicielki imienia spotyka się głównie w starszych rocznikach, natomiast współcześnie bywa ono wybierane sporadycznie. Zdrobnienia i hipokorystyki to m.in. Walusia, Walcia i Wala, a kalendarze imieninowe na ogół łączą je z 14 lutego, choć występują też inne daty.
Imieniny
24 październik, 25 październik
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
