Jozefa
Znaczenie
Jozefa to żeńska postać imienia biblijnego, którego normatywną polską formą jest Józefa; zapis bez znaków diakrytycznych funkcjonuje głównie w dokumentach technicznych, w korespondencji zagranicznej i wśród Polonii, lecz w polszczyźnie uznaje się go za uproszczony. Imię wywodzi się z hebrajskiego Yosef, opartego na rdzeniu jasaf „dodawać”, z pierwotnym znaczeniem „niech Bóg przyda (potomstwa/pomyślności)”. Do polszczyzny dotarło przez greckie Iōsēph i łacińskie Iosephus; żeńska postać ukształtowała się pod wpływem łacińskiej formy Josepha/Josepha, a później równolegle funkcjonowała derywacja Józefina od łac. Josephina. W źródłach staropolskich i nowożytnych spotyka się zapisy łacińskie Josepha/Josefa oraz, w rejonach z wpływami niemieckimi, Josefa; w piśmiennictwie polskim od co najmniej XVII wieku utrwaliła się forma Józefa. Zdrobnieniami używanymi w Polsce są przede wszystkim Józia oraz Ziuta/Ziutka, natomiast wariant Józefina bywa traktowany jako pokrewny, lecz odrębny imiennik. Użytkowanie imienia osiągało wysoką frekwencję w XIX i na początku XX wieku, czemu sprzyjał silny kult św. Józefa; dziś nadawane jest rzadko, częściej jako drugie imię lub w rodzinnej tradycji. Brakuje precyzyjnych danych rozdzielających statystycznie zapis „Jozefa” od „Józefa”, gdyż rejestry urzędowe i historyczne różnie traktują wariant bez diakrytyków, jednak w normie współczesnej za właściwą uznaje się formę Józefa.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
