Janina
Znaczenie
Janina jest polskim żeńskim derywatem imienia Jan, które wywodzi się z hebrajskiego Jochanan/Jehōḥānān o znaczeniu „JHWH jest łaskawy”, przejętego przez grekę jako Iōánnēs i łacinę jako Iohannes, skąd trafiło do polszczyzny. Formant -ina, produktywny w języku polskim, tworzy żeńskie odpowiedniki nazw własnych i apelatywów; w dawnej polszczyźnie mógł też oznaczać przynależność („żona Jana”), toteż Janina początkowo bywała raczej określeniem kobiety związaną z Janem niż samodzielnym imieniem chrzestnym. Brak jednoznacznych, licznych świadectw metrykalnych z epok wcześniejszych; jako niezależne imię rozpowszechnia się wyraźnie dopiero od końca XIX i na początku XX wieku, w nurcie popularności żeńskich form na -ina (por. Antonina, Paulina), także w środowiskach mieszczańskich i inteligenckich. Nie ma odrębnej tradycji hagiograficznej, więc imieniny zwykle wiąże się z terminami świąt Jana lub Joanny. Warianty i formy potoczne obejmują Janka, Jasia, Janeczka, Janinka, regionalnie Jańcia czy archaiczne Jachna; skrótowo używa się też Nina, dziś często traktowana jako imię niezależne. Pisownia Janina jest ustalona i nie ma historycznych odmian graficznych w polszczyźnie, choć kształt ten bywał zapożyczany przez inne języki słowiańskie i niemiecki. W Polsce imię osiągnęło szczyt popularności w dwudziestoleciu międzywojennym i w pierwszych dekadach PRL, przez co dziś noszą je głównie kobiety starszych roczników; we współczesnych nadaniach pojawia się rzadko, zachowując jednak prestiż tradycyjnego, czytelnego znaczeniowo imienia. Co ciekawe, zbieżnie brzmi „Janina” jako nazwa polskiego herbu szlacheckiego, co mogło pośrednio sprzyjać jego akceptacji.
Imieniny
12 czerwiec, 1 październik, 20 październik
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
