Dárius
Znaczenie
Imię Dárius jest wariantem międzynarodowego imienia Darius, ostatecznie wywodzącego się ze staroperskiego Dārayavahuš (daraya- „dzierżyć, utrzymywać” + vahu- „dobro”), interpretowanego jako „ten, który dzierży dobro” lub „stróż dobra”. Przez greckie Dareios i łacińskie Darius weszło do obiegu europejskiego, spopularyzowane przez władców achemenidzkich (Dariusza I Wielkiego, Dariusza II i Dariusza III). W Polsce częścią systemu imienniczego stało się przede wszystkim spolszczenie Dariusz, utworzone analogicznie do form typu Juliusz, Mariusz, Tadeusz; forma łacińska Darius pojawiała się w dokumentach oraz w modzie klasycyzującej, lecz jako imię urzędowe jest rzadka. Wariant z akcentem Dárius nie należy do polskiej normy ortograficznej i odzwierciedla raczej zapis słowacki (Dárius) lub, szerzej, środkowoeuropejski z oznaczeniem długiego á; po liberalizacji przepisów w Polsce dopuszczalne są także obce grafie, jednak brak twardych danych statystycznych o użyciu tej postaci, co pozwala przypuszczać, że występuje najwyżej jednostkowo, najczęściej w kontekstach rodzin mieszanych lub jako świadoma stylizacja. Poza polszczyzną spotyka się warianty: łac. Darius, gr. Dareios, pers. Dariush/Dāryūš, lit. Darijus, węg. Dáriusz; w Polsce utrwaliły się zdrobnienia od Dariusza, takie jak Darek, Dario, Dari, Dariuszek, natomiast dla formy Dárius nie ma ugruntowanych hipokorystyków. Dane o średniowiecznej frekwencji na ziemiach polskich są skąpe; wyraźny wzrost popularności nastąpił dopiero w XX wieku, lecz dotyczył głównie wariantu Dariusz.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
