Kornela

Znaczenie

Kornela to żeński wariant imienia wywodzącego się z łacińskiej Cornelii, feminatywu rzymskiego nomenu Cornelius, nazwy jednego z najstarszych rodów Republiki. Etymologia samego Corneliusa nie jest całkiem pewna: tradycyjnie wywodzi się go od łacińskiego cornu ‘róg’, lecz część badaczy dopuszcza pochodzenie etruskie, dziś trudne do jednoznacznego potwierdzenia. W polszczyźnie utrwaliła się postać z k-, zgodna z fonetyczną adaptacją łacińskiego c przed samogłoską tylną, przy czym w tekstach uczonych i metrykach dawniej pojawiała się też pisownia Cornelia. Forma Kornela jest skróconym, analogicznym wobec polskich wzorców typu Gabriela czy Izabela wariantem Kornelii; w metrykach i rejestrach spotyka się obie postacie, a bezpośrednim odpowiednikiem męskim jest Kornel (obok bardziej łacińskiego Korneliusza). Brakuje świadectw średniowiecznej obecności tego imienia w Polsce; jego upowszechnienie ma charakter nowożytny i nowoczesny. Kornela pozostaje wariantem rzadszym od normatywnej Kornelii, ale jest rozpoznawalna i używana, zwłaszcza od końca XX wieku, kiedy wzrosło zainteresowanie imionami klasycznymi w uproszczonych formach. Zdrobnienia i formy poufałe tworzą się zgodnie z polską słowotwórczością: Kornelka, Nela/Nelka (często także pośrednio przez skojarzenie z Kornelią), rzadziej Kora czy Ela. Nie ma utrwalonej rodzimej tradycji hagiograficznej związanej z tym wariantem; ewentualne obchody imienin zwykle naśladują daty przypisywane Kornelii.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco