Gaudencjusz

Znaczenie

Gaudencjusz to polska, uczona postać łacińskiego imienia Gaudentius, wywodzącego się od czasownika gaudere ‘radować się’ i rzeczownika gaudium ‘radość’; znaczeniowo jest to więc ‘radujący się, pełen radości’. W polszczyźnie funkcjonowały równolegle dwie linie adaptacji: historycznie częstsza, uproszczona forma Gaudenty (analogicznie do wzorca Vincentius → Wincenty) oraz rzadsza, erudycyjna forma Gaudencjusz, która naśladuje łacińskie zakończenie -ntius przez polskie -encjusz/-cjusz. W źródłach średniowiecznych i nowożytnych dominuje łacińskie Gaudentius, używane w dokumentach kościelnych; warianty obcojęzyczne to m.in. włoskie Gaudenzio i niemiecko‑łacińskie Gaudentius, sporadycznie spotyka się też polskie zapisy Gaudencjus, Gaudencjusz obok Gaudenty. Kult imienia w Europie wiązał się z kilkoma biskupami‑świętymi (Novara, Brescia, Osor), co przenikało do kalendarzy; w Polsce imieniny bywają lokowane różnie w zależności od kalendarza, najczęściej 22 stycznia (św. Gaudentius z Novary) i 25 października (z Brescii). Użytkowanie imienia w Polsce było zawsze bardzo rzadkie i ograniczało się głównie do środowisk duchownych; brak danych o szerszej popularności wśród świeckich, a we współczesnych zestawieniach imion imię niemal nie występuje. Hipokorystyki nie utrwaliły się w zwyczaju, a żeńskie odpowiedniki typu Gaudencja lub Gaudentia pojawiają się jedynie marginalnie. Głębsze dane metrykalne dla formy Gaudencjusz są skąpe.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco