Rustyka

Znaczenie

Imię Rustyka najprawdopodobniej jest polską, sfeminizowaną adaptacją łacińskiego miana Rustica, żeńskiego odpowiednika Rusticus (por. pol. św. Rustyk, biskup Lyonu). Podstawą etymologiczną jest łacińskie rus, ruris ‘wieś, kraj’, od którego utworzono przymiotnik rusticus ‘wiejski, prosty’; forma żeńska rustica funkcjonowała w świecie łacińskim jako przydomek i imię. Polska grafia z y odzwierciedla zwyczaj utrwalania twardości spółgłosek s i t przed i/j (por. Patrycja), dlatego oboczna, teoretycznie możliwa postać Rustika jest w polszczyźnie mniej oczekiwana. Historycznie spotykane warianty to Rustica (łac., wł., hiszp.), Rústica (hiszp.), Rustique/Roustique (fr.) oraz Rustika (w niektórych językach słowiańskich), przy czym męski odpowiednik w polszczyźnie brzmiał Rustyk lub Rustykus. Brakuje potwierdzonych wzmianek o imieniu Rustyka w polskich źródłach średniowiecznych, w dawnych metrykach, słownikach imion czy kalendarzach kościelnych; nie należy ono do tradycyjnego repertuaru imion nadawanych w Polsce. Możliwe, że współcześnie pojawia się sporadycznie jako neologizm antroponimiczny inspirowany łacińsko‑rzymską tradycją, a jego rozpoznawalność wzmacnia homonimia z pospolitym terminem rustyka w języku polskim (architektoniczne boniowanie elewacji, także wywiedzione z rusticus). Użytkowanie imienia w Polsce należy uznać za skrajnie rzadkie lub jednostkowe; jeśli występuje, to głównie w kręgu wyborów oryginalnych, o archaicznej proweniencji i przejrzystej etymologii.

Imieniny

14 październik, 26 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco