Prokles

Znaczenie

Imię Prokles ma pochodzenie starogreckie i odpowiada greckiej formie Προκλῆς (translit. Proklēs), zbudowanej z członu pro- „przed, naprzód, dla (kogoś/czegoś)” oraz kléos „sława, rozgłos”. Semantycznie można je oddać jako „ten, który dąży ku sławie” lub „działający na rzecz sławy”. Do tej samej rodziny formacyjnej należą imiona z zakończeniem -kles, znane z polskich odpowiedników typu Herakles, Sofokles czy Perykles, co tłumaczy naturalną polską postać zapisu „Prokles”. W antyku imię nosili m.in. Prokles, jeden z mitycznych założycieli spartańskich dynastii królewskich (bliźniaczy brat Euryštenesa), oraz Prokles, tyran Erytr w IV w. p.n.e.; w łacinie utrwaliła się forma Procles. Nie należy mylić go z imieniem Proklos (łac. Proclus), które ma odrębną historię chrześcijańską i inny przebieg fonetyczny, ani z Prokulem (Proculus). W polszczyźnie imię występuje sporadycznie głównie w literaturze i opracowaniach filologicznych jako ekwiwalent starożytnego greckiego antroponimu; brak danych o jego ciągłym, tradycyjnym użyciu w Polsce i nie figuruje ono w kalendarzach świętych. Wszystko wskazuje, że jest to imię skrajnie rzadkie lub nieużywane, pojawiające się ewentualnie jako wybór erudycyjny. Odmiana w polszczyźnie jest regularna: dopełniacz Proklesa, celownik Proklesowi, wołacz Proklesie. Warianty historyczne obejmują greckie Προκλῆς i łacińskie Procles; współcześnie spotyka się formy transkrypcyjne Prokles/Procles w językach nowożytnych. Jeśli chodzi o polskie dane metrykalne, brak wiarygodnych świadectw szerzej poświadczonego użycia.

Imieniny

24 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco