Vĕra
Znaczenie
Imię Vĕra ma rodowód słowiański i etymologicznie wywodzi się od prasłowiańskiego rzeczownika věra/vera ‘wiara’, utrwalonego w językach wschodnio- i południowosłowiańskich także jako pospolite słowo. W chrześcijaństwie wschodnim rozpowszechnił je kult św. Wiary, Nadziei i Miłości oraz ich matki Zofii, co przełożyło się na wielką popularność imienia w Rosji (Vera), na Ukrainie (Vira) i Białorusi (Viera), a w świecie zachodniosłowiańskim na formy czeską Věra i słowacką Viera. Zapis Vĕra z breve nad e nie jest normatywny w żadnym z tych języków i w praktyce uchodzi za błąd lub wariant typograficzny; prawidłowym czeskim odpowiednikiem jest Věra z háčkiem. W Polsce funkcjonuje przede wszystkim forma Wera, która występuje dwojako: jako bezpośrednie zapożyczenie ze wschodniosłowiańskiego Vera/Wiera ‘Wiara’ oraz jako skrócenie od Weronika, co powoduje zbieżność brzmienia przy odmiennym pochodzeniu (Weronika ma źródłosłów grecki, od Berenikē ‘niosąca zwycięstwo’). Historycznie atestowane są warianty graficzne i językowe Vera, Věra, Viera, Wiera, Wera oraz rzadziej południowosłowiańskie Vjera. W polskich realiach urzędowych forma z diakrytykiem Věra zwykle upraszczana jest do Vera lub spolszczana do Wera. Brakuje pełnych danych liczbowych o frekwencji w metrykach, ale można przyjąć, że w Polsce najczęstsza jest Wera, a wariant międzynarodowy Vera pojawia się sporadycznie i rośnie wraz z modą na krótkie, proste imiona.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
