Márkus
Znaczenie
Márkus to węgierska, archaizująca forma imienia wywodzącego się z łacińskiego Marcus, tradycyjnie łączonego z imieniem boga Marsa (stąd interpretacja „należący do Marsa”, „wojowniczy”), choć badacze dopuszczają również etruskie pochodzenie rdzenia. W języku węgierskim równolegle funkcjonuje krótsza, dziś znacznie popularniejsza forma Márk; wariant Márkus zachowuje łacińskie zakończenie -us i występuje zarówno jako imię, jak i – częściej – nazwisko. Historyczne odpowiedniki tego imienia to m.in. łacińskie Marcus, greckie Markos, niemieckie i skandynawskie Markus, włoskie Marco, hiszpańsko-portugalskie Marcos, francuskie Marc; w Polsce odpowiednikiem rodzimym jest Marek. Na ziemiach polskich forma z akcentem diakrytycznym „á” nie należy do tradycji, dlatego w źródłach i praktyce urzędowej pojawia się co najwyżej bez znaku diakrytycznego jako Markus; w dawnych zapisach spotyka się też niemiecką formę Markus oraz spolonizowane Markusz, zwłaszcza w środowiskach niemieckich i żydowskich, obok dominującego od średniowiecza imienia Marek, którego popularność wzmacniał kult św. Marka Ewangelisty (25 IV). Współcześnie użycie imienia Márkus w Polsce jest znikome i ogranicza się do osób pochodzenia węgierskiego lub rodzin mieszanych; brak wiarygodnych, odrębnych statystyk dla tej dokładnej grafii. Można uznać, że w polszczyźnie funkcjonuje przede wszystkim jako obca wariantywna forma imienia Marek, rozpoznawalna kulturowo, lecz praktycznie nieużywana.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
