Elvīra
Znaczenie
Elvīra to łotewska postać imienia znanego w Europie jako Elvira, w Polsce zapisywanego najczęściej jako Elwira. Rdzeń imienia jest średniowieczny i wiąże się z Półwyspem Iberyjskim, gdzie Elvira pojawia się obficie w źródłach kastylijskich i leoneskich od X–XI wieku; przypuszcza się jednak, że jego głębsze pochodzenie jest wizygockie, a więc germańskie. Etymologia nie jest jednoznacznie rozstrzygnięta: proponuje się połączenia elementów ali-/al- „wszelki, całkowity” z wer/wēr „prawdziwy” albo z warja/war- „obrona, straż”, co prowadzi do interpretacji typu „całkowicie prawdziwa” bądź „czuwająca/obronna”, lecz są to rekonstrukcje uczone, bez pewnych odpowiedników w dokumentach wizygockich. Historycznie notowane są warianty graficzne Elvira i Alvira w świecie hiszpańskim, a w językach słowiańskich ukształtowała się postać Elwira; w Rosji funkcjonuje Элвира, w niemczyźnie, włoskim i angielskim przeważa Elvira, natomiast łotewska norma wprowadza długość samogłoski w formie Elvīra. W Polsce forma z makronem praktycznie nie występuje w rejestrach; używana bywa wśród osób pochodzenia łotewskiego lub w kontekście międzynarodowym, lecz w praktyce urzędowej zastępuje się ją zapisem Elwira. Imię trafiło do polszczyzny głównie przez kulturę europejską (m.in. postacie operowe Donna Elvira u Mozarta i Elvira u Belliniego) i zyskało pewną popularność w XIX i XX wieku; dziś jest rzadsze, choć wciąż rozpoznawalne, z potocznymi zdrobnieniami typu Wira czy Elwirka.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
