Emilii

Znaczenie

Imię Emilii jest w polszczyźnie formą przypadka zależnego (m.in. dopełniacza i celownika) od podstawowej postaci Emilia; w dokumentach i inskrypcjach bywa jednak używane jako cytowany wariant, stąd bywa traktowane potocznie jak „imię w wołaczu”. Nazwa wywodzi się z łacińskiego Aemilia, żeńskiego odpowiednika nomen gentilicium Aemilius, należącego do starorzymskiego rodu Aemilia; etymologia nie jest całkowicie pewna, najczęściej łączy się ją z łac. aemulus ‘rywal, naśladowca’, choć wskazuje się także na możliwe, dziś nieodczytane tło etruskie. W tradycji europejskiej utrwaliły się liczne warianty historyczne i językowe: łac. Aemilia, fr. Émilie, ang. Emily, niem. Emilie, cz. Emilie, wschodniosłow. Emilija; w polszczyźnie normatywna jest forma Emilia, z hipokorystykami typu Emilka, Mila, Emisia. Brakuje wczesnych, jednoznacznych poświadczeń staropolskich; imię pojawia się w Polsce częściej od późnego XVIII i XIX wieku, m.in. pod wpływem mody klasycystycznej i romantycznej oraz za sprawą kultu świętych o tym imieniu (np. Emilii de Vialar) i rezonansu postaci Emilii Plater. W XX wieku notuje okresy umiarkowanej frekwencji, po czym wyraźnie zyskuje na popularności w XXI wieku, zwłaszcza po 2010 roku, utrzymując się wysoko w rankingach nadawanych imion, choć bywa mylone z odrębną etymologicznie Amelią. W polskim systemie fleksyjnym dopełniacz, celownik i miejscownik mają postać Emilii, narzędnik Emilią, co sprzyja widoczności tej formy w obiegu pisanym.

Imieniny

6 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco