Emiliusz

Znaczenie

Emiliusz to polski wariant imienia wywodzącego się z łacińskiego Aemilius, nazwy rzymskiego rodu (nomen gentilicium), które w późnej łacinie i piśmiennictwie średniowiecznym pojawia się także jako Emilius po uproszczeniu dyftongu ae do e. Najczęściej przyjmuje się etymologię od łac. aemulus „rywal, współzawodnik; gorliwy”, choć badacze dopuszczają również starsze, przedłacińskie (italskie) podłoże nazwy rodu, dziś trudne do jednoznacznego potwierdzenia. Polski Emiliusz jest formacją analogiczną do utrwalonych odpowiedników innych łacińskich -ius, jak Juliusz czy Aureliusz, i pozostaje w bezpośrednim związku z popularniejszymi w Polsce formami Emil (zapośredniczoną przez języki zachodnie) oraz Emilian/Emiljan (od łac. Aemilianus „należący do rodu Aemilius”). W źródłach polskich brak szerokiej dokumentacji dla Emiliusza w epoce staropolskiej; forma ta pojawia się sporadycznie w nowożytności i XIX–XX w. jako wariant uczony lub stylizujący, częściej spotykany w przekładach i tekstach nawiązujących do antyku niż w nadaniach metrykalnych. W hagiografii obecni są święci Emil i Emilian, rzadziej łac. Aemilius/Emilius; w Polsce kult pod formą Emiliusz nie jest utrwalony, dlatego imieniny zwykle utożsamia się z terminami przyjętymi dla Emila lub Emilian(a). W danych współczesnych imię Emiliusz pozostaje rzadkie, z pojedynczymi nadaniami rocznie; funkcjonalnie bywa zbliżane do „Emil”, choć zachowuje bardziej klasycyzujący, rzadko spotykany charakter. Jeśli chodzi o historyczne frekwencje w Polsce, brak pełnych, szczegółowych zestawień wyłącznie dla tej formy.

Imieniny

11 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco