Valentina

Podobne: Valentina, Valentīna, Valentína

Znaczenie

Imię Valentina jest żeńską formą łacińskiego Valentinus, wywodzącego się od przymiotnika valens, valentis i czasownika valere, znaczących ‘być silnym, zdrowym, mocnym’; niesie więc konotacje siły, dzielności i witalności. Rozpowszechniło się w świecie chrześcijańskim wraz z kultem licznych świętych o imieniu Walenty/Valentinus, choć sama forma żeńska nie ma jednego, wyraźnego patrona; bywa też kojarzona z lutowym wspomnieniem św. Walentego. W polszczyźnie tradycyjną, spolonizowaną postacią jest Walentyna, a wariant Walentina pojawia się jako transliteracja ze wschodniosłowiańskiego Valentina; forma z V – Valentina – traktowana jest jako obca i znana głównie przez wpływy włoskie, hiszpańskie czy rosyjskie. Historycznie imię żeńskie występowało w Polsce rzadko, częściej na terenach wschodnich i w społecznościach prawosławnych/greckokatolickich; w XX wieku jego rozpoznawalność podniosły kontakty z kulturą rosyjską. Dane o dokładnej frekwencji historycznej formy Valentina w Polsce są skąpe; można jedynie stwierdzić, że wariant z V był marginalny przed 2000 rokiem i zyskał pewną widoczność w ostatniej dekadzie wraz z globalizacją wzorów nazewniczych i liberalizacją rejestracji imion. Zdrobnienia w polszczyźnie to m.in. Wala, Walcia, Walusia, rzadziej Walentynka; w obiegu międzynarodowym funkcjonują Tina czy Vale. Imieniny obchodzi się w różnych terminach zależnie od kalendarza, najczęściej w lutym, w pobliżu wspomnienia św. Walentego.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco