Evelīna

Podobne: Evelina, Evelīna, Evelína

Znaczenie

Evelīna to łotewska odmiana imienia Evelina/Ewelina, wywodząca się ostatecznie z normandzkiego Aveline, które jest zdrobnieniem germańskiego Ava/Avila o niepewnym, dyskutowanym znaczeniu (wiązanego z dawnymi skrótami imion na av-). W nowożytnej Europie imię upowszechniła literatura, zwłaszcza powieść Fanny Burney „Evelina” (1778), co sprzyjało rozwojowi form z sufiksem -ina w wielu językach. W Polsce utrwaliła się przede wszystkim postać Ewelina, zgodna z polską fonetyką i pisownią, podczas gdy Evelina jest rzadszym wariantem międzynarodowym. Forma z makronem nad i, charakterystyczna dla ortografii łotewskiej, nie ma rodzimej tradycji zapisu i praktycznie nie występuje w polskich metrykach; jeśli się pojawia, to zwykle w kontekście związków rodzinnych z Łotwą lub świadomego wyboru imienia w oryginalnej postaci. Dawniejsze polskie regulacje sprzyjały adaptacji do pisowni krajowej, co konsolidowało formę Ewelina; nowsze przepisy dopuszczają brzmienia obcojęzyczne, jednak Evelīna pozostaje w Polsce egzotyczna i statystycznie marginalna. Historyczne i językowe odpowiedniki to Avelina, Aveline, Éveline, Evelyn, Evelina i polska Ewelina; w angielszczyźnie Evelyn bywało także imieniem męskim. W polskiej świadomości imię często bywa wtórnie kojarzone z biblijną Ewą, choć nie jest jej pochodną. Brakuje świadectw średniowiecznego użycia rodzimych odpowiedników; realny wzrost popularności dotyczył Eweliny w XIX–XX wieku, z kulminacją w końcu XX wieku.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco