Viktoriâ

Podobne: Viktoria, Viktória, Viktoría, Viktoriâ

Znaczenie

Imię Viktoriâ jest ortograficznie nietypową, transliteracyjną postacią imienia żeńskiego znanego w języzykach słowiańskich jako Wiktoria/Victoria; zapis z diakrytykiem â odpowiada normie ISO 9, w której znak â oddaje rosyjską literę я, a więc forma Viktoriâ jest precyzyjną transliteracją rosyjskiego Виктория (czyt. Wiktorija). Etymologicznie imię wywodzi się z łacińskiego victoria, ‘zwycięstwo’, i wiąże się z rzymską boginią Victorią; jego chrześcijańskie rozpowszechnienie wzmacniał kult kilku świętych o tym imieniu. W Polsce funkcjonuje przede wszystkim jako Wiktoria (również w pisowni międzynarodowej Victoria), znane co najmniej od XIX wieku, z wyraźnym wzrostem popularności po 1989 roku i szczytem na początku XXI wieku; zdrobnieniami są m.in. Wika, Wiki, Wiktorcia, a pod wpływem wschodniosłowiańskim także Vika. Sama pisownia Viktoriâ praktycznie nie ma tradycji rodzimej; nie występuje w dawnych metrykach i nie ma dla niej odrębnych danych statystycznych w Polsce – pojawia się najwyżej w dokumentach cudzoziemców, w przekładach naukowych lub jako celowe nawiązanie rodzinne do rosyjskiego czy ukraińskiego kręgu kulturowego. W praktyce urzędowej i w obiegu społecznym w Polsce zapis ten bywa normalizowany do Wiktoria albo Victoria, a użycie litery â, nieobecnej w polskim alfabecie, może powodować trudności techniczne i fonetyczne, bo przeciętny odbiorca odczytuje je jako zwykłe a, podczas gdy w transliteracji ISO 9 oznacza ono głoskę ja.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco