Gaudenty

Znaczenie

Imię Gaudenty należy do rzadkich polskich imion męskich pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od łac. Gaudentius, formacji od czasownika gaudere ‘cieszyć się, radować się’ (por. imiesłów gaudens ‘radujący się’), a więc znaczy ‘radosny, ten, który się cieszy’. Jako imię chrześcijańskie utrwaliło się w późnej starożytności za sprawą kilku biskupów i świętych, zwłaszcza Gaudentego z Brescii (IV/V w.) i Gaudentego z Novary; z ich wspomnieniami wiąże się w kalendarzach przypisanie imienin, najczęściej 22 stycznia oraz 25 października, choć praktyka ta bywa niejednolita. W polszczyźnie funkcjonują dwie postacie: Gaudenty, będąca naturalnym przyswojeniem łaciny kościelnej, oraz uczona, bliższa oryginałowi forma Gaudencjusz, odpowiadająca łac. Gaudentius; w innych językach porównywalne są włoskie Gaudenzio i utrzymane w łacinie Gaudentius. Żeński odpowiednik łac. Gaudentia (pol. Gaudencja) nie wszedł u nas do szerszego obiegu. W Polsce imię notowane jest sporadycznie, głównie w dokumentach kościelnych i w kontekście imion zakonnych; nie zdobyło popularności w czasach nowożytnych ani współcześnie, a dostępne wykazy wskazują na jego skrajną rzadkość. Brakuje rozbudowanych danych historycznych o zasięgu regionalnym czy ciągłości użycia, co sugeruje raczej incydentalne nadawanie, zwykle z motywacją religijną. Związek etymologiczny z akademickim zawołaniem Gaudeamus ułatwia odczytanie znaczenia, lecz nie przełożył się na realną frekwencję imienia.

Imieniny

22 styczeń, 14 październik, 25 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco