Odon

Znaczenie

Imię Odon ma pochodzenie germańskie i wywodzi się od pragermańskiego rdzenia aud-/od-/ot- o znaczeniu „majątek, posiadłość, bogactwo”, który w staro-wysokoniemieckim dał formy Odo, Udo i Otto. W łacińskich dokumentach średniowiecznych spotyka się nominativus Odo oraz genitivus Odonis; z tej łacińskiej odmiany w językach romańskich utrwaliła się postać Odon (hiszp. Odón, fr. Odon), a w polszczyźnie funkcjonują obocznie zarówno Odo, jak i Odon. Z punktu widzenia etymologii Odon spokrewniony jest z imieniem Otton/Otto, lecz tradycja onomastyczna odróżnia je jako odrębne warianty historyczne, podobnie jak bliski mu niemiecki Udo. W Polsce imię poświadczone jest od średniowiecza: nosił je m.in. książę wielkopolski Odon (zm. 1194), syn Mieszka III, a jego przydomek patronimiczny przeszedł na Władysława Odonicza; w źródłach łacińskich pojawiają się formy Odo, Odonis i rzadziej Odonus. W sferze kultu imię wiąże się z popularnym w Europie Zachodniej św. Odonem z Cluny, co sprzyjało jego obecności w kalendarzach kościelnych, choć w polskiej tradycji świątecznej występuje niejednolicie. Dziś Odon należy w Polsce do imion bardzo rzadkich, nieobecnych w rankingach popularności; bywa wybierane ze względów historycznych lub rodzinnych. Brak ustalonych, powszechnie używanych polskich zdrobnień, choć kontekstowo pojawiają się indywidualne twory typu Odoś czy Odek. Jeśli chodzi o zapisy historyczne i frekwencję, poza elitami średniowiecznymi danych jest niewiele.

Imieniny

4 lipiec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco