Teodozjusz

Znaczenie

Teodozjusz to polska forma imienia greckiego Θεοδόσιος (Theodósios), złożonego z theós „bóg” i dósis „dar, ofiara”, interpretowanego jako „poświęcony Bogu” lub „oddany Bogu”. Warto odróżnić je od Teodora (Theódoros „dar Boga”): w Teodozjuszu nacisk pada na akt oddania, a nie na sam „dar”. Przez łacinę (Theodosius) imię weszło do tradycji chrześcijańskiej, znane było w Bizancjum i na Zachodzie, a do Polski przenikało głównie przez piśmiennictwo kościelne i kontakty z kulturą ruską. Warianty historyczne w materiale polskim obejmują łacińskie Theodosius (gen. Theodosii), polszczone Teodozjus i współczesny Teodozjusz; notowano też rzadszą postać Teodozy. W kręgu wschodniosłowiańskim funkcjonują równoległe formy Feodosij/Feodosy (ros. Феодосий, ukr. Теодозій), niekiedy dawniej polszczone jako Fiedosij. Na prestiż i rozpoznawalność imienia wpływali cesarze Teodozjusz I Wielki i Teodozjusz II oraz święci Teodozjusz Cenobiarca i Teodozjusz Pieczerski, szczególnie czczeni w tradycji wschodniej, co tłumaczy częstsze wystąpienia na Kresach i wśród wiernych prawosławnych oraz grekokatolickich. Żeńskim odpowiednikiem jest Teodozja; odpowiedniki obcojęzyczne to m.in. hiszp. i wł. Teodosio, port. Teodósio, rum. Teodosie. W Polsce imię pozostaje bardzo rzadkie; współcześnie nadawane jest sporadycznie, głównie w kontekstach religijnych. Brak pełnych, przekrojowych danych o frekwencji w wiekach dawnych; rejestry wskazują na jednostkowe poświadczenia i utrwaloną dziś pisownię Teodozjusz.

Imieniny

25 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco