Leander

Znaczenie

Leander to imię męskie pochodzenia greckiego, od Leandros (Λέανδρος), złożenia wyrazów léōn „lew” i anēr/andros „mąż, mężczyzna”, w sensie „mąż jak lew” lub „mężny jak lew”. Ugruntowało się w łacinie jako Leander i rozpowszechniło w chrześcijańskiej Europie dzięki kultowi św. Leandra z Sewilli (VI–VII w.), biskupa i reformatora liturgicznego; jego wspomnienie przypada 27 lutego, co nadaje imieniu legitymizację kalendarzową. Warianty językowe to m.in. hiszpańskie, portugalskie i włoskie Leandro, francuskie Léandre, niemieckie Leander, nowogreckie Leandros; w polszczyźnie utrwaliła się forma Leander, sporadycznie notowano też zapis Leandr, a w metrykach łacińskich Leanderus. W Polsce nie należy do imion tradycyjnie częstych: brak jego szerszej obecności w średniowiecznych wykazach, a w nowożytności pojawia się raczej marginalnie, zwykle w kręgu kościelnym lub w zapisie uczonym; brak precyzyjnych danych o dawnej frekwencji. W XIX–XX w. pozostawało rzadkie, a we współczesnych statystykach nadawane jest incydentalnie, z pojedynczymi przypadkami rocznie, często pod wpływem form międzynarodowych (zwłaszcza niemieckiej i iberyjskiej). Polskie zdrobnienia nie są ustalone; bywa używana pełna forma, ewentualnie nienormatywne Leoś przez skojarzenie z Leonem. Dodatkowym kulturowym odniesieniem jest mit o Hero i Leandrze, który nadaje imieniu konotacje odwagi i wierności.

Imieniny

27 luty

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco