Judyta

Znaczenie

Judyta to polski odpowiednik biblijnego imienia Judith, wywodzący się z hebrajskiego Yehudit (יְהוּדִית), żeńskiej formy imienia Yehuda/Juda. Etymologia łączy się z hebrajskim rdzeniem y-d-h „chwalić, dziękować” (stąd interpretacje „chwaląca [Boga]”) oraz z etnonimicznym znaczeniem „Judejka, pochodząca z Judy”. W Polsce imię poświadczone jest od średniowiecza, przede wszystkim w kręgach elit przez kontakty dynastyczne; w kronikach łacińskich zapisywano je jako Iuditha lub Juditha, w środowisku słowiańskim i czeskim także Judita. Do obiegu weszła równolegle forma Jutta/Juta, dziś zwykle uznawana za niemiecką odmianę lub hipokorystyk od Judyty, co dawniej prowadziło do niekonsekwencji w zapisie i trudności w identyfikacji konkretnych nosicielek. W tradycji i kulturze chrześcijańskiej imię kojarzy się z bohaterką deuterokanonicznej Księgi Judyty; w Polsce utrwalił je też kult bł. Juty z Sangerhausen (związanej z Chełmżą), choć jej imię częściej notowano jako Juta. Drobniejsze formy i spieszczania w polszczyźnie to m.in. Judytka, Judka, Juta oraz rzadkie Dyta/Dita. Warianty obcojęzyczne, z którymi polskie dokumenty czasem się krzyżują, to m.in. angielskie i francuskie Judith, węgierskie i hiszpańskie Judit, włoskie Giuditta oraz jid. Yudit/Yudit. W nowożytnej i współczesnej Polsce imię występuje raczej rzadko; obserwowano okresowe powroty wraz z modą na biblizmy, jednak brak pełnych danych statystycznych dla epok wcześniejszych i rozproszenie zapisów archiwalnych utrudnia precyzyjne oszacowania.

Imieniny

6 maj, 14 listopad, 10 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco