Norbert

Znaczenie

Norbert to imię męskie pochodzenia starogermańskiego, złożone z elementów nord/north, czyli „północ”, oraz beraht/berht, „jasny, sławny”. Dosłowne znaczenie bywa interpretowane jako „jaśniejący z północy” lub „sławny na północy”. Drugi człon -bert jest wspólny dla wielu imion germańskich (Albert, Robert, Gilbert), co tłumaczy podobieństwa skrótów i zdrobnień. Rozpowszechnienie imienia w średniowiecznej Europie zawdzięczamy św. Norbertowi z Xanten (ok. 1080–1134), założycielowi norbertanów (premonstratensów); kult świętego dotarł do Polski wcześnie wraz z konwentami norbertanek, m.in. na krakowskim Zwierzyńcu. W źródłach polskich średniowiecza spotyka się formy łacińskie Norbertus obok polskiej postaci Norbert; nie utrwaliły się odmiany fonetyczne typowe dla słowiańszczyzny, co wynika z późnego i kościelno‑łacińskiego kanału transmisji. Współcześnie funkcjonują zdrobnienia Norbertek, Norbi i Norek, a regionalnie, przez analogię do imion na -bert, bywa używany Bercik. Żeńska Norberta istnieje marginalnie. W Polsce imię odnotowywało umiarkowaną popularność w XX wieku; obserwowano wzrost nadawań w schyłkowym PRL i w latach 90., po czym frekwencja osłabła i dziś pozostaje poza ścisłą czołówką, choć utrzymuje stabilną obecność. Najczęściej obchodzi imieniny 6 czerwca, w rocznicę św. Norberta. Odpowiedniki zagraniczne to m.in. łacińskie Norbertus oraz romańskie Norberto; w językach germańskich i słowiańskich dominuje forma Norbert. Brak szczegółowych, jednolitych danych o bardzo wczesnych polskich zapisach pozakościelnych.

Imieniny

6 czerwiec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco